تبلیغات
کشاورز ایرانی (مرکز ارائه خدمات جامع آموزش کشاورزی)

کشاورز ایرانی (مرکز ارائه خدمات جامع آموزش کشاورزی)

هدف ما بالابردن دانش و مهارت است www.iranfarmer.ir

شنبه 8 بهمن 1390

آثار مواد آلی در خاک

نویسنده: مهندس علیرضا شعاعی   طبقه بندی: خاک شناسی، 

1- اصلاح خواص فیزیکی خاک :


مواد آلی در سبک نمودن خاکهای نیلی موثر است در نتیجه تهویه و نفوذ پذیری آب را افزایش می دهد در خاکها ی شنی مواد آلی سبس بالا بردن ظرفیت نگهداری آب می شود . زیرا می تواند حتی معاول وزن خود آب جذب و مشکل خشکی این خاکها را تا حدودی رفع کند .


2 – تامین و آزاد سازی عناصر   غذایی در خاک


مواد آلی برای تجزیه شدن می توانند مقادیر مختلفی عناصر غذایی را آزاد نمایند و همچنین در کاهش PH  و آهک خاک و افزایش حلالیت  عناصر غذایی خصوصاً فسفر و عناصر ریز مغذی چون آهن , روی , مس , منگنز و بور موثر می باشد .


3 – آثار بیولوژیکی :  مواد آلی به عنوان منبع عالی عذا و انرژی برای موجودات زنده خاکستری مطرح می باشند بنا بر این با وجود مواد آلی کافی فعالیت خاک به حداکثر می رسد .


4 – آثار اقتصادی:


هر
چند اثرات ماده آلی چند ساله است ( حداقل سه سال ) بر روی خاکها مؤثر است
و باعث افزایش عملکرد محصول می شود. بنابر تحقیقی که در استان خراسان در
سال گذشته صورت گرفته , اضافه کردن 50 درصد بقایای کاه و لکش به خاک باعث
افزایش عملکرد 650 کیلوگرم گندم مثبت به مزرعه شاهد شده است ( کشاورز ,
عباس زاده 1385) بنابراین مصرف بقایای تبتیتنش اقتصادی نیز دارد .

ادامه مطلب

جمعه 7 بهمن 1390

اصلاح خاکهای شور و قلیا

نویسنده: مهندس علیرضا شعاعی   طبقه بندی: خاک شناسی، 

معمولا برای جلوگیری از اثرات زیانبار خاکهای شور و قلیا ، آنها را به راههای مختلف اصلاح می‌کنند تا گیاهان مختلف قادر به تحمل این خاکها باشند.


دید کلی
تجمع املاح در خاک ، تاثیر عمده‌ای بر روی خواص فیزیکی و شیمیایی رس و هوموس داشته، کمیت و کیفیت جامعه نباتی عالی و پست خاک را تعیین می‌کند. اغلب وجود املاح سدیم موجب انتشار ذرات رس و هوموس شده، لایه یا افق بسیار متراکمی در زیر خاک تشکیل می‌شود که مانع عبور آب و هوا به ریشه نباتات می‌شود. املاح موجود در خاک ، فشار اسمزی محلول خاک را افزایش داده، بدین ترتیب قدرت جذب آب را توسط گیاهان کاهش می‌دهند. از طرفی تعادل یونی را به هم زده و در بعضی مواد مانند املاح بر برای گیاهان سمی هستند. محصول گیاهان مزروعی در مناطق شور قلیایی ناچیز و کمیت و کیفیت محصول نیز قابل توجه نیست. این گیاهان در مقابل امراض و افات نیز مقاومت کمتری دارند.

چگونگی رشد گیاهان در خاکهای هالومورفیک
در خاکهای شور و شور _ قلیا که Ph آنها کمتر از 8.5 است، صدمات وارده به گیاهان از غلظت زیاد نمک در محلول خاک ناشی می‌شود. سلولهای گیاه در محلولهای نمکی آب خود را از دست داده و به اصطلاح پلاسمولیزه می‌شوند. این پدیده از این امر ناشی می‌شود که حرکت آب طبق خاصیت اسمز از محیط رقیق‌تر داخل سلولی به محیط غلیظ خارج صورت می‌گیرد. شدت وقوع این پدیده به عواملی مانند نوع نمک ، نوع سلول گیاهی و شرایط فیزکی خاک بستگی دارد.

محیط خاکهای قلیای با سدیم زیاد به سه طریق روی گیاه اثر نامطلوب بر جای می‌گذارد:



اثرات مضر قلیائیت زیاد تحت تاثیر غلظت های بالای کربنات و بی‌کربنات سدیم.


اثرات سمی یونهای بی‌کربنات ، Oh و ...


اثرات مضر سدیم روی متابولیزم و تغذیه.

این آثار نه تنها در خاکهای قلیایی ظاهر می‌شوند، بلکه در خاکهای شور و قلیای که نمکهای خنثای آنها شسته شده‌اند، نیز آشکار می‌گردند.
اصلاح و اداره خاکهای شور و قلیایی
معمولا برای جلوگیری از اثرات زیان‌آور خاکهای شور و قلیایی به سه طریق مختلف با این خاکها رفتار می‌شود: روش اول از میان بردن این نمکها است. روش دوم تبدیل نمکهای مضر به نمکهای کم ضررتر می‌باشد. روش سوم را می‌توان کنترل نامید. در دو روش اول هدف دفع نمکها و یا تغییر و تبدیل آنها است، در حالی که در روش سوم نحوه اداره خاک و عملیات کشاورزی را طوری تنظیم می‌کنند که نمک بطور یکنواخت در تمام خاک پخش شده و از تمرکز غلظت زیاد نمک در یک نقطه جلوگیری شود.

دفع نمک
معمول‌ترین راههای خروج نمک از خاک دو نوع است: زهکشی زیرزمینی و شستشوی خاک. بکار بردن این دو طریق تواما ، یعنی شستشوی خاک پس از گذاردن زهکشها در آن موثرترین و رضایت‌بخش‌ترین وسیله برای دفع نمک از خاک است. نمکهایی که از طریق بارندگی یا آبیاری وارد محلول خاک می‌شوند، از طریق زهکشها خارج می‌گردند.

اصلاح خاکهای شور و قلیایی موقعی موثر است که آب بکار رفته دارای نمک زیاد، ولی سدیم کم باشد، زیرا استفاده از آبهای کم نمک ، ممکن است به علت دفع نمکهای خنثی مساله قلیائیت را حادتر نماید. خروج نمکهای خنثی درصد سدیم قابل تعویض را در خاک بیشتر نموده و در نتیجه باعث افزایش غلظت یون Oh در محلول خاک می‌شود. این پدیده نامطلوب را می‌توان با تبدیل کربناتها و بی‌کربنات سدیم به سولفات سدیم دفع کرد. این امر را می‌توان با اضافه کردن سولفات کلسیم یا ژیپس ، به خاک قبل از شستشو انجام داد

ادامه مطلب




خاک گوهر گرانبها و از برکات حیات بخش الهی است که بهره برداری بهینه و اصولی از ان به عنوان یک وظیفه ملی و اسلامی می باشد . از طرفی از خاک بعنوان محیطی زنده که در آن موجود است زیادی فعالیت می نمایند و بستر طبیعی   رشد گیاهی یاد می شود . حفاظت و بهره برداری بهینه از خاک مستلزم افزایش شناخت و آگاهی همه سطوح دخیل در نحوه استفاده از خاک به منظور   تغذیه صحیح گیاهی و افزایش عملکرد و بهبود کیفی   محصولات کشاورزی می باشد .




در حال حاظر با کشا.رزی متمرکز و استفاده بی رویه از کودهای   شیمیایی و ... خاکها دیگر حاصلخیزی اولیه و سالهای گذشته را ندارندمواد آلی (کاه و لکش و بقایای گیاهی , کود حیوانی , کمپوسیت و کود سبز و ...) فرآورده های طبیعی و بی خطری هستند که یکی از پایه های اساسی کشاورزی پایدار را تشکیل می دهند . بطوریکه محققین از مدیریت مطلوب ماده آلی در خاک , بعنوان ,قلب کشاورزی پایدار نام می برند .امروزه خاکهای مناطق خشک و نیمه خشک ایران با مشکل جدی کمبود مواد آلی مواجه می باشند . مقدار مواد آلی موجود در خاکهای کشور به جز مناطق محدودی در شمال از یک ماده آلی خاک کمتر از 5/0 می باشد . بنابر این آنچه امروزه برای کشاورزی امری ضروری به نظر می رسد آن در خاک حتی با افزایش کودهای شیمیائی نیز می توان حاصلخیزی خاک را افزایش داد .به عبارت دیگر در شرایط کمبود شدید مواد آلی کودهای شیمیائی قابلیت جذب  ندارد .با توجه به موارد ذکر شده بیم آن می رود . که ادامه این روند (کاهش ماده آلی ) در آینده نزدیک تبدیل به بحران کمبود مواد آلی خاکها در کشور گردد . بنا بر این برای حفظ محوریت نیل به کشاورزی پایدار و امنیت غذایی مواد آلی بر خاک خصوصاً از طریق کاه و لکش و بقایای گیاهی بایستی مورد توجه جدی مسئولین بخش کشاورزی و کشاورزان جهت افزایش مواد آلی برنامه های   در حال اجرا ء دارد , ولی در مجموع اجراء کامل این طرح نیاز به همت ملی دارد تا به طریق مقتضی زارعین که در جهت افزایش ماده آلی اقدام می نمایند مورد حمایت , تشویق و اعطای تسهیلات قرار گیرند

جمعه 7 بهمن 1390

کیفیت آب آبیاری و تغذیه گیاه

نویسنده: مهندس علیرضا شعاعی   طبقه بندی: خاک شناسی، 

در مناطق خشک مثل شرایط کشور ما، آب‌های آبیاری معمولاً کیفیت نامطلوبی دارند. منظور از کیفیت آب، مطلوب بودن آن برای مصرف است. آب در مواردی از جمله کشاورزی، باغبانی، آشامیدن و صنعت مورد استفاده قرار می‌گیرد، در باغبانی چنانچه آب برای پرورش درختان و گیاهان زینتی مناسب باشد، دارای کیفیت مناسب است.

معیارهای ارزیابی کیفیت آب: شوری یا مقدار املاح، میزان نسبی سدیم، غلظت کربنات و بی‌کربنات، عناصر سمی.

1- شوری یا مقدار املاح: مقدار شوری و املاحی که در آب آبیاری وجود دارد اگر از یک حد مشخصی تجاوز کند اصطلاحاً آب را شور می‌گویند. آب شور، باعث شور شدن خاک می‌شود.

2- میزان نسبی سدیم: میزان نسبی سدیم آب، نسبت سدیم Na به کلسیم Ca و منیزیم Mg می‌باشد. چنانچه این نسبت بالا باشد آب را سدیمی می‌گویند. آب سدیمی موجب سدیمی شدن خاک می‌شود.

آب‌ها از نظر شوری به چهار گروه: C1, C2, C3, C4 طبقه بندی می‌شوند. کلاس C1، آب‌هایی هستند که کمتر از۲۵۰ میکرو موس بر سانتیمتر شور هستند، یا هدایت الکتریکی کمتر از ۲۵۰ میکروموس بر سانتیمتر دارند. کلاس C4 شامل آن دسته از آب‌هایی است که بیش از ۲۲۵۰ میکروموس بر سانتیمتر شور هستند.

از نظر سدیمی بودن آب‌ها به چهار گروه: S1, S2, S3, S4 طبقه بندی می‌شوند. گروه S1 آب‌هایی هستند که نسبت جذب سدیم آنها کمتر از ۱۰ است. هر گروه از این آب‌ها، محدودیت های خاص داشته و نیازمند به مدیریت خاصی برای آبیاری می‌باشند. پس شوری و سدیمی بودن دو معیار برای ارزیابی کیفیت آب‌هاست.

3- غلظت کربنات و بی‌کربنات: معیار سوم، غلظت کربنات و بی کربنات آب های آبیاری است. غلظت زیاد کربنات و بی‌کربنات باعث می‌شود که این دسته از آب‌ها برای آبیاری نامناسب شوند و مشکلاتی را ایجاد کنند.

مشکلات ناشی از بی‌کربنات فراوان آب در تغذیه گیاه: بی کربنات زیاد در آب به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم در تغذیه گیاه اثر دارد. بی کربنات زیاد آب، باعث تسریع سدیمی شدن خاک می‌شود و در نتیجه مشکلات خاک‌های سدیمی در تغذیه گیاه را نیز به همراه دارد. در تغذیه گیاه، اثر مستقیم بی‌کربنات زیاد در آب مهم‌تر است. بی‌کربنات زیاد در آب باعث ایجاد اشکال در جذب آهن و روی توسط گیاه می‌شود. یعنی آب های دارای بی‌کربنات زیاد موجب تشدید کمبود عناصری مثل آهنFe و رویZn، درگیاه می‌شوند. گیاهان زینتی به کمبود آهن حساس هستند و چنانچه بی‌کربنات آب زیاد باشد کمبود آهن تشدید می‌شود. کمبود آهن باعث تغییر رنگ برگ‌ها از سبز به زرد می شود، در برخی از گیاهان ممکن است رنگ برگ کاملاً سفید شده یا رگبرگ‌ها سبز و بقیه برگ حالت زردی داشته باشد. باید در مصرف آب هایی که بیش از ۲۰۰ میلی‌گرم در لیتر بی‌کربنات دارند احتیاط کرد.

4- عناصر سمی: عامل مهم دیگر در ارزیابی کیفیت آب، عناصر سمی است. در آب‌های مناطق خشک، ممکن است عناصری مثل کلر، سدیم و بُر به مقدار زیاد وجود داشته و باعث مسمومیت گیاه شوند. علاوه بر آن، آب‌های آلوده مانند پس آب های صنعتی دارای عناصر سمی مانند: کادمیومCd، سربPb و نیکلNi می‌باشند. به نحوی که غلظت این عناصر در آب فراوان است و برای گیاه ایجاد مسمومیت می‌کند. حد مجاز عناصری مانند آلومینیومAl، بریلیومBe، سلنیومSe و نیکل در آب بسیار کم است و اگر از این حد مجاز بیشتر شوند برای گیاه ایجاد مسمومیت می‌کنند.
منبع: کتاب تغذیه گیاهان دانشگاه پیام نور

ادامه مطلب

پنجشنبه 29 دی 1390

Cucumber

نویسنده: مهندس علیرضا شعاعی   طبقه بندی: گلخانه، 


Planting

Cucumbers generally grow more rapidly than tomatoes and produce earlier. They also require higher temperatures, which means they are generally grown as a spring or early summer crop. Daytime temperatures should be 80-85°F (nighttime 65-75°F). Soil temperatures should be at least 65°F. Lower temperatures will delay plant growth and fruit development.

Cucumbers are heavy feeders requiring 300-400 lb/a of P205. Similar quantities of potassium are required. Weekly feedings with a balanced fertilizer (20-20-20) will be required for maximum production. Never stress seedlings for water or nitrogen.

Plants are best started in individual containers. As seed are often very expensive, sow one seed per container (1/4 to 1/2 inch deep) in a sterile potting mix with the spiked end of the seed up (root will emerge facing down). Water, cover pots with clear polyethylene, and place in the shade. Plants will emerge in two to three days at 80-85°F. Remove plastic coverings when plants emerge and place them in full sun.

After plants have formed at least two true leaves, transplant them to their permanent location in the growing bed. Cucumbers will require 6-8 square feet of space per plant. Plants are generally spaced 2 feet apart in rows 3 to 4 feet apart.
Training

Cucumber vines can be trained on plastic twine supported from horizontal support wires running the length of the rows (7-8 feet above top of bed). The base of the string can be anchored loosely to the base of the stem with a non-slip noose.

As the stem develops, it can be fastened to the string with plastic clips. Allow one stem to develop, removing all laterals and tendrils as they develop. Fruit buds should be removed from the first five leaf nodes. Thereafter, fruit can be allowed to develop, but continue to remove all laterals and tendrils.

After the stem reaches the horizontal support wire, it can be trained along the wire and then down another string suspended from the horizontal wire between the two plants in the row. The stem is then allowed to follow the string downwards to within 18 inches of the bed. It is then trained back up the original string with the stem forming a circle. Remove old leaves on the older part of the stem ahead of the developing stem terminal.

ادامه مطلب

پنجشنبه 29 دی 1390

Tomato

نویسنده: مهندس علیرضا شعاعی   طبقه بندی: گلخانه، 


Planting

One or two tomato crops can be planted in the greenhouse during the year. Planting, transplanting, and harvest dates will vary depending on location. As most tomato varieties will begin to ripen 100 days after planting, seed should be planted so the fruit begin to ripen soon after first frost for fall crops.

In cooler areas of New Mexico, tomato crops are generally planted in early July and transplanted to greenhouse beds in mid-August. Harvest will begin in October and may continue until early March. Harvesting may be terminated at an earlier date if heating costs become extreme. Late spring harvest can be accomplished by delaying planting until late fall or early winter. Planting dates in southern New Mexico should be delayed until mid-August or later due to hot weather in mid-summer.

Plants are best started in individual containers (plastic pots, peat pots, or cubes) to reduce labor costs and reduce transplanting shock. Use of commercial sterile potting mixes will decrease the incidence of seedling disease problems. Custom soil mixes can be used, but must be pasteurized to eliminate insects, diseases, and weed seed. Heating the moist soil mixture to a temperature of 160°F for 30 minutes will kill most pests.

Sow two to three seeds per pot (1/4-inch deep) and water. Then cover pots with clear polyethylene and place in the shade (70°F) until seedlings emerge. Plastic should then be removed and the pots moved into full sun. Thin the seedlings to one plant per pot.

If possible, seedlings should be grown at daytime temperatures of 58-60°F (nighttime 52-56°F) for the first 10-14 days. This initial cold treatment should help seedlings develop larger cotyledons and thicker stems. Plants should also set more early fruit, increasing both early and total yields. Thereafter a daytime temperature of 70-75°F (nighttime 60-62°F) should be maintained. After the initial cold treatment, temperatures should not fall below 55°F, which may cause rough, irregularly shaped fruit and stunted plant growth. Temperatures can be reduced slightly during cloudy days.

Irrigation water may have to be heated in the winter before use. Water less than 50°F will chill the roots, causing poor growth. Plants should be fertilized weekly with a starter solution (1/2 ounce of 21-53-0 per gallon of water) in the irrigation water. As plants become larger, feeding can be increased to twice a week.

Transplants should be established in the ground beds approximately four to six weeks after seeding. Set transplants in the soil 1 inch deeper than previously grown. Space plants 15-18 inches apart in rows 3-3.5 feet wide. Water immediately after transplanting.
Training
Plants should be trained as single (main) stems by removing all side shoots or suckers that develop between leaf petioles and the stems. Remove shoots by snapping them off, not cutting, as diseases can be transmitted on the knife blade. Vines can be supported by plastic or binder twine loosely anchored around the base of the plants (non-slip loop) and to overhead support wires (11- to 12-gauge) running the length of the row. Overhead wires should be at least 7 feet above the surface of the bed and be firmly anchored to support structures.

Twine should be wrapped clockwise around the vine as it develops, with one complete swirl every three leaves. The vine should be supported by the twine under the leaves, not the stems of the fruit clusters. Also wrap twine in the same direction, using clips or tape to keep vines from slipping down the twine. Do not try to wrap the twine around the growing tip because the tip may break.

ادامه مطلب

پنجشنبه 29 دی 1390

Greenhouse Vegetable Production

نویسنده: مهندس علیرضا شعاعی   طبقه بندی: گلخانه، 



Greenhouse vegetable production has traditionally been located near population centers, primarily in the northeastern United States. Improved transportation and high energy costs have forced the industry south. With light being one of the most important factors in greenhouse vegetable production, the Southwest has become an ideal area for future development of this industry, particularly in the winter months when tomato and cucumber prices are at a premium.
Location of Greenhouse

The ideal location for a greenhouse has high winter light intensity, moderate winter temperatures, low humidity, and easy access to markets. The easy availability of existing utilities will help reduce establishment costs and will affect ongoing fuel costs. Avoid trees or buildings that may shade the greenhouse, although windbreaks will help reduce heating costs if properly located. Be sure to leave sufficient room for future expansion and parking.

While superhighways have made transporting greenhouse-grown vegetables easier, locating greenhouse-grown tomatoes near large population areas is still important. High quality tomatoes should be vine ripened; as ripe tomatoes are hard to transport, the closer they are to the retail market the better.

Greenhouses using native soil for vegetable production should be constructed on level sites with deep, well-drained soils. Sandy loams are best. A source of good quality water also is important. High salt concentrations in either the soil or water can significantly reduce yields. Where soils are not suitable, growers may consider bringing in a better soil or using a soil-less production system.
Greenhouse Construction

When considering greenhouse designs, three major factors should be considered: load limitations, light penetration, and cost. The primary load considerations include snow and wind. Roof slopes of at least 28° and heated air in the greenhouse should prevent snow accumulation on the roof. Bracing along sides of the greenhouse and roof should be sufficient to withstand wind, particularly in the spring. Bracing along the roof also should be sufficient to withstand crop loads if tomato or cucumber vines are to be supported by twine attached to the bracing. A concrete footing is preferred for a permanent greenhouse. A wide door at one end of the greenhouse will ensure easy access for equipment.

Without sacrificing strength, support structures should be kept to a minimum to maximize light penetration. Glazing materials should be highly transparent. Overhead electrical lines, irrigation systems, and heating ducts should be kept to a minimum. Support structures should be painted with a reflective, light-colored material for maximum light reflection.

Most greenhouse crops grow best in light whose wavelengths range from 400 to 700 nanometers. This range of wavelengths is called photosynthetically active radiation (PAR). Most greenhouse coverings will accommodate these short waves of visible light. Polyethylene and fiberglass tend to scatter light, while acrylic and polycarbonate tend to allow radiation to pass through directly. Scattered or diffused light tends to benefit plants by reducing excess light on upper leaves and increasing reflected light to lower leaves.

Plastic glazed greenhouses have several advantages over glass greenhouses, the main advantage being cost. Plastic also is adapted to various greenhouse designs, generally resistant to breakage, lightweight, and relatively easy to apply.
Types of Plastic Coverings
Acrylic is resistant to weathering and breakage and is very transparent. Its ultra-violet radiation absorption rate is higher than glass. Double-layer acrylic transmits about 83 percent of light and reduces heat loss 20-40 percent over single-layer. This material does not yellow. Its disadvantages are that it is flammable, very expensive, and easily scratched.
Polycarbonate resists impact better and is more flexible, thinner, and less expensive than acrylic. Double-layer polycarbonate transmits about 75-80 percent of light and reduces heat loss 40 percent over single-layer. This material scratches easily, has a high expansion/contraction rate, and starts turning yellow and losing transparency within a year (although new varieties with UV inhibitors don't yellow as quickly).
Fiberglass reinforced polyester (FRP) panels are durable, attractive, and moderately priced. Compared to glass, FRP panels are more resistant to impact, transmit slightly less light, and weathering over time reduces light transmission. This plastic is easy to cut and comes in corrugated or flat panels. It provides superior weatherability only when coated with Tedlar. Fiberglass has a high expansion/contraction rate.
Polyethylene film is inexpensive but temporary, less attractive, and requires more maintenance than other plastics. It is easily destroyed by ultraviolet radiation (UV) from the sun, although film treated with UV inhibitors will last 12-24 months longer than untreated. Because it comes in wider sheets it requires fewer structural framing members for support, resulting in greater light transmission. Using a double layer of 6 mil polyethylene on the outside and 2 mil as an inner barrier will help conserve heat; this inner layer also will help reduce water condensation. The inner layer should be 1-4 inches from the outside layer with layers kept separated by a small fan (creating an insulating dead air space) or wood spacers. Two layers reduce heat loss 30-40 percent and transmit 75-87 percent of available light when new.
Polyvinyl chloride film has very high emissivity for long-wave radiation, which creates slightly higher air temperatures in the greenhouse at night. UV inhibitors can increase the life of the film. It is more expensive than polyethylene film and tends to accumulate dirt, which must be washed off in winter for better light transmission.

ادامه مطلب

  • آخرین پستها

  • ابر برچسبها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید : 12
  • بازدید امروز :9
  • بازدید دیروز : 7
  • بازدید ماه قبل : 6
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :